زمان انتشار : ۲۴ فروردین ,۱۴۰۰ | ساعت : ۱۲:۰۴ | کد خبر : 213121 |
شکست رسمی سیاست فشار حداکثری علیه ایران/ تحریم‌ها تهیه واکسن کرونا برای ایران را با اختلال مواجه کرده است: گزارش نیویورک‌تایمز shutterstock 634024823 845x321

 

شفقنا آینده- امین فرج پور: سرمقاله روزنامه نیویورک تایمز به قلم شورای سردبیری این روزنامه خبر از شکست رسمی سیاست فشار حداکثری دولت ترامپ می‌دهد. به عقیده شورای سردبیری این روزنامه، مذاکرات وین که اخیرا در جهت احیای برجام برگزار شده است، نشانی آشکار از شکست سیاست فشار حداکثری آمریکاست- که این کشور را در باتلاق گرفتار کرده و آمریکا اگر می‌خواهد از این باتلاق خارج شود، چاره‌ای جز بازگشت به توافق هسته‌ای ندارد.

شورای سردبیری روزنامه نیویورک تایمز با اشاره به این‌که «توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ موسوم به برجام در آن زمان تنها راه موجود برای حل مسالمت‌آمیز موضوع فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران بود» که بعد از چند سال، یعنی در سال ۲۰۱۸، «دولت ترامپ به طمع توافقی بهتر به صورت یک‌جانبه از آن خارج شد»؛ خبر از شکست کامل این سیاست طمع‌ورزانه دونالد ترامپ داده است.

در این یادداشت ضمن تاکید بر این‌که «ترامپ از طریق خروج از برجام و وضع تحریم‌های فلج‌کننده، به دنبال این بود که ایران را وادار به پذیرش شرایط جدیدی به نفع آمریکا بکند» آمده:

ولی پرزیدنت دونالد ترامپ در این قمار شکست خورد. البته در این واقعیت تردیدی وجود ندارد که تحریم‌های اقتصادی، ایران را با شرایط دشواری مواجه کرد، اما در عین حال تحریم‌های دولت ترامپ منافعی هم برای ایران داشت، از جمله این که باعث افزایش انگیزه‌های این کشور برای از سرگیری فعالیت‌های هسته‌ای اش شد- که پیش‌تر در زمان اجرای توافق برجام متوقف شده بود.

هم‌چنین، سیاست‌های یک‌جانبه آمریکا، علاوه بر این که انگیزه ایران را افزایش داد، باعث خستگی کشورهایی مانند چین و روسیه نیز شد- که در آغاز روند حصول توافق هسته‌ای، همکاری تنگاتنگی با آمریکا و قدرت‌های اروپایی داشتند، اما در ادامه، پس از مواجهه با خودخواهی و یک‌جانبه‌گرایی آمریکا، از این کشور فاصله گرفته و تعاملات خود را با ایران از سرگرفتند.

حضور رابرت مالی در وین و مذاکرات احیای برجام در این راستا قابل ارزیابی و تحلیل است. در واقع به جرات می‌توان گفت که نماینده ویژه بایدن در امور ایران در تمام هفته گذشته در حال مذاکره درباره مسیر بازگشت آمریکا به برجام بوده است. مذاکراتی با حضور پررنگ دیپلمات‌های اروپایی- که این مذاکرات را سازنده توصیف کرده‌اند و همین نیز به عنوان‌ دلیلی برای یک سری خوشبینی‌های محتاطانه رسانه‌ای مطرح شده است.

در ادامه یادداشت، شورای سردبیری روزنامه نیویورک‌تایمز به پیشنهاد آمریکا در مورد پایان بخشیدن به بخش عمده‌ تحریم‌هایی اشاره می‌کند که به عنوان بخشی از سیاست “فشار حداکثری” دولت ترامپ بر جمهوری اسلامی ایران تحمیل شده‌اند.

به عقیده این روزنامه، در شرایطی که ایران اتمام حجت کرده که تنها در صورت توقف تحریم‌ها سطح فعالیت‌های هسته‌ای این کشور به سطح مجاز برجام باز خواهد گشت، اما در آمریکا منتقدان دولت دموکرات بایدن با این کار مخالفند و عقیده دارند که لغو یا توقف تحریم‌ها، نه تنها عایدی خاصی برای آمریکا نخواهد داشت، بلکه باعث از بین رفتن اهرم فشاری خواهد شد که با تلاش‌های سه ساله دولت ترامپ به وجود آمده است.

سیاستمدارانی چون «الیوت آبرامز» نماینده ویژه ترامپ در امور ایران و «باب منندز» رئیس کمیته روابط خارجی سنا از جمله این مخالفان و منتقدان تلاش دولت بایدن برای بازگشت به برجام هستند- که اخیرا به همراه ۴۳ سناتور دیگر در نامه‌ای خواسته‌اند «تحریم‌ها تا زمانی که یک توافق دیگر بتواند کنترل و محدودیت‌های بیشتری بر برنامه هسته‌ای،‌ موشک‌های دوربرد و فعالیت‌های منطقه‌ای تهران تحمیل کند،‌ پابرجا بمانند».

نامه‌ای که البته به عقیده بسیاری، «بیشتر به فهرست آرزوهای طرف آمریکایی شبیه‌تر است، تا یک نقطه آغاز برای گفت‌وگوها»- و این سیاستمداران ظاهرا به این قضیه مهم و کتمان‌ناپذیر توجه نکرده‌اند که اگر قرار بود ایران در برابر خواسته‌های آمریکا تسلیم شود، بسیار قبل‌تر از این‌که این همه فشار را تحمل کند، این کار را انجام می‌داد، نه حالا که فشار چند ساله سیاست فشار حداکثری ترامپ را از سر گذرانده و به عقیده بسیاری از کارشناسان سیاسی تا حد زیادی به پیروزی نزدیک شده است.

در سطور بعدی یادداشت ضمن تاکید بر این که «رویکرد تندروهای آمریکایی در زمینه مخالفت با لغو تحریم‌های ایران به نوعی مخالفت با عقل سلیم است»، درباره دور جدید مذاکراتی که در وین در حال انجام است، این پرسش مطرح می‌شود که «چرا باید ایرانی‌ها به توافق دوم با آمریکایی که از پایبندی به توافق نخستین خود خودداری می‌کند، ‌اعتماد داشته باشند؟».

در یادداشت نیویورک‌تایمز دلایل شکست سیاست فشار حداکثری آمریکا چنین آمده است: حقیقت این که تاثیرات تحریم‌های فشار حداکثری پایدار نبوده‌اند و نه تنها باعث نشده‌اند رفتار ایران در قبال آمریکا بهتر و به عبارتی به نفع این کشور تغییر کند، که اتفاقا دقیقا کارکرد عکس داشته‌اند و موجب شده‌اند ایران برای تنبیه آمریکایی که از پایبندی به توافق هسته‌ای امتناع کرده، از تعهدات و محدودیت‌های برجام عقب‌نشینی کرده و این موضوع را به آمریکا یادآوری کند که دنیا بدون توافق هسته‌ای ایران چگونه دنیایی خواهد بود.

… و اما تبعات زیاده‌خواهی و یک‌جانبه‌گرایی آمریکا از نظر نیویورک‌تایمز: برجام به ایران اجازه غنی‌سازی اورانیوم تا ۳.۶۷ درصد خلوص را می‌داد- که بسیار کمتر از درجه خلوص تسلیحاتی بود. اما حالا بعد از خروج آمریکا از برجام، تهران به غنی‌سازی اورانیوم تا خلوص ۲۰ درصد پرداخته و ذخایر حدودا ۲۰۲ کیلویی اورانیوم غنی‌شده خود را به حدود سه تن رسانده است. این کشور هم‌چنین دسترسی بازرسان هسته‌ای به چرخه سوخت هسته‌ای را نیز محدود کرده و در کل آمریکا را به وضعیتی دچار کرده که کارشناسان سیاسی آن را وضعیتی غیرقابل دفاع می‌دانند.

در مورد تحریم‌ بانک‌های ایران و موسسات اروپایی و آسیایی طرف معامله و تجارت با ایران نیز می‌توان گفت که چنین فشارها و تحریم‌هایی شاید در کوتاه مدت دشواری‌هایی را به وجود آورده و کشور تحریم‌شده را به سوی مذاکره سوق دهند، ولی ادامه این تحریم‌ها علیه یک کشور پیچیده هشتاد میلیون نفری برای یک مدت نامحدود و طولانی ممکن نیست و این خطر را دارد که اقتصاد این کشور را به سوی دور زدن تحریم‌ها و بازار سیاه سوق دهد. این همان هشداری است که در سال ۲۰۱۶ از زبان «ژاکوب لیو» وزیر خزانه‌داری آمریکا شنیده بودیم- که گفته بود استفاده بیش از حد از تحریم‌های اقتصادی نتیجه معکوس خواهد داشت؛ به خصوص اگر پافشاری آمریکا برای تنبیه و تهدید و مجازات بانک‌ها و شرکت‌های طرف معامله با ایران برای دیگر کشورها خسته‌کننده شده و آن‌ها را به فکر یافتن جایگزینی برای سیستم مالی آمریکا بیندازد. اقدامی که نه فقط قدرت تحریم‌های آمریکا را کمتر خواهد کرد، بلکه بی‌تردید به بانک‌های آمریکایی و دلار به عنوان ارز غالب جهانی نیز آسیب خواهد زد. این دقیقا همان اتفاقی است که در ماه‌های اخیر رخ داده و باعث تمایل چین به سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های نفت، گاز و حمل و نقل ایران شده است؛ رویکردی که قطعا تا چندی دیگر از سوی روسیه نیز تکرار خواهد شد.

این واقعیت که عوارض و آسیب‌های تحریم‌ها بیش از حاکمیت متوجه مردم عادی کشورهای تحریم‌شده می‌شود؛ از نگاه شورای سردبیری نیویورک تایمز دیگر دلیل ناپایداری تحریم‌های اقتصادی علیه ایران است. تحریم‌هایی که به ادعای رسانه‌ها آسیب‌زننده‌ترین جنبه‌اش را در دوران کرونا شاهد بوده‌ایم- که با بلوکه شدن دارایی‌های ایران در بانک‌های خارجی، تامین دارو و غذا را تبدیل به کاری دشوار و پیچیده کرده و حتی در پرداخت بهای واکسن کرونا نیز اختلال به وجود آورده است. نخستین گام برای حل این مشکلات بازگشت آمریکا به برجام است.

برگرفته و خلاصه شده از: نیویورک تایمز

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *